UNIX

Omówimy obecnie kilka elementów charakteryzujących procesy i zarządzanie nimi. Będą to takie zagadnienia, jak obraz procesu w pamięci operacyjnej, priorytet procesu czy efektywny identyfikator procesu. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że niektóre z tych zagadnień są dość luźno ze sobą powiązane i przynajmniej w początkowej części rozdział niniejszy jest z tego powodu nieco chaotyczny. Jednakże omówienie tych zagadnień właśnie w tym miejscu i w takiej postaci wydaje się o tyle zasadne, że bez tych wiadomości charakterystyka UNIX-owych procesów byłaby niestety niepełna. W systemie UNIX rozróżniamy dwa typy procesów: jądra i użytkowe. Procesy jądra funkcjonują całkowicie wewnątrz jądra. Przykładami takich procesów mogą być: w systemie UNIX System V - swapper, natomiast w systemie Berkeley UNIX - swapper i pagedaemon. Procesy użytkowe to wszystkie pozostałe procesy, tzn. utworzony przez proces systemowy init i wszystkie procesy z niego wyprowadzone. Proces irrit wykonuje funkcje administracyjne w systemie, obejmujące obsługę prawidłowego przejścia systemu z trybu jednego użytkownika do trybu wielodostępnego i utworzenie procesu rejestracji (getty) użytkowników. Przejście do trybu wielodostępnego odbywa się zgodnie ze skryptem etc rc i obejmuje następujące czynności: ustawienie daty, sprawdzenie systemu plików, usunięcie plików tymczasowych oraz zainicjowanie programów szeregujących operacje wydruku (mechanizm spooler), a także programów prowadzenia "księgowości" systemu i regularnego zapisywania bloków buforowanych wewnętrznie przez system na dysk. Podstawą uruchomienia procesu w systemie jest umieszczenie go w pamięci operacyjnej oraz przydzielenie mu procesora. UNIX, tak jak każdy system wielozadaniowy, stwarza iluzję współbieżnego wykonywania wielu procesów. Jądro systemu określa porządek przydziału zasobów do procesów gotowych do wykonania -mówimy o szeregowaniu zasobów systemu.